MagGang.com ใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสบการณ์การใช้งานของคุณ อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
บันทึกบทความไว้อ่านภายหลังเรียบร้อย

India เราไปมาแล้วนะ ..... มันส์มากบอกเลย

เผยแพร่แล้ว เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2562 - 10:00 น.
AA 161
ทัชมาฮาล อนุสรสถานแห่งความรักระหว่างจักรพรรดิ์ชาห์ชะฮัน และ พระมหาสีมัมทัส มาฮาล
ทัชมาฮาล อนุสรสถานแห่งความรักระหว่างจักรพรรดิ์ชาห์ชะฮัน และ พระมหาสีมัมทัส มาฮาล

อินเดีย ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คนไทยชอบว่าเขากันคะ

“ความเถื่อน ความดิบ” คำนิยามที่คนไทยให้อินเดีย สำหรับเรา เราไม่ค่อยเข้าใจคำนิยามนี้เท่าไร

“เถื่อน” ยังไงหรอ เราไม่คิดเช่นนั้น คนอินเดีย ใจดีมาก ตลกมาก เขามักมีเรื่องเล่าขำขันมากมายให้เราฟัง “ดิบ” นี้อาจจะพอเข้าใจ อาจจะมีความหมายคล้ายคำว่า เรียลๆ (Real ที่แปลว่าจริง) หรือป่าว ถ้าใช่ก็จริงตามนั้น ความเรียล ความไม่เฟค ชีวิตจริงๆ ก็ต้องที่นี้ แต่สำหรับเรา ถ้าความเรียล คือความดิบที่คนไทยชอบพูดถึงเขา งั้นเราก็รักในความดิบของเรา ไม่ต้องเฟค เรียลๆ ตรงๆ

ในเมื่อมันเรียลมากๆ แถมยังไม่ใช่บ้านของเรา คนละวัฒนธรรม คนละประเพณี การปฏิบัติตนก็แตกต่างกัน แหงละ!! มันก็ต้องมีทั้งเรื่องดีดี และเรื่องแปลกๆ ที่เกิดขึ้น

บางอย่างควรค่าแก่การจดจำ เป็นความทรงจำที่ดีเลยละ บางเรื่องก็เป็นบทเรียนที่จะทำให้เราทันคน และแข็งแกร่งขึ้น

ถึงตรงนี้ ไม่อยากให้คนกลัวอินเดีย และไม่อยากให้เกลียดเขา แล้วพูดถึงเขาไม่ดี หรือแม้แต่เอาเรื่องที่เราไม่รู้จริงไปพูดต่อ พูดให้เขาเสียหาย ต้องยอมรับนะว่าคนไทยส่วนใหญ่เป็นแบบนี้ ไม่รู้จริงแต่ชอบขยายความ ขยี้ให้เขาดูแย่ในสายตาคนอื่น อยากให้อ่านให้จบ อยากให้เปิดใจมองเขาหน่อย เรื่องดีดีเขาก็มี พูดจริงๆนะ 

เราไปมาแล้ว....แล้วเราก็อยากแชร์ทุกๆโมเมนต์ที่เจอให้คนอื่นได้รู้ด้วย  อิอิ

Baby Taj @Agra
Baby Taj @Agra


1. เหยียบขี้ ที่ เดลี

ขอประเดิมด้วยเรื่องฮาๆก่อนเลย อ๊ะ!!! อ๊ะ อย่าเพิ่งตบเข่า ป่าวร้องว่า กูว่าแล้วอินเดียอ่ะขี้เยอะ อ่านให้จบก่อน ได้โปรด ขอเกริ่นก่อนว่า อินเดียไม่ได้ว่าจะพบขี้เยอะขนาดนั้น ไม่ใช่ว่า เดิน 3 ก้าว เจอขี้ 4 ก้าว เจอขี้ ก่อนไปเนี่ยได้ยินคนไทยพูดเยอะมาก เห้ย ขี้เยอะนะมึง ระวังขี้นะ เหม็นขี้นะมึง ….. เอิ่มมมมมมมม =..= เมื่อไปถึง ขี้ไม่ได้เยอะขนาดนั้นเจ้าคะ ที่เดลีนี้เจอกองเดียว ก็คือกองที่เหยียบนั้นแหระคะ แต่เราไม่ได้เหยียบนะ พี่ที่ไปด้วยเขาเหยียบอ่ะ

มันเกิดจากความตระการตาในสถาปัตยกรรมแล้วเราก็เดินโดนเงยหน้ามอง และถ่ายรูปรัวๆ โดยไม่มองพื้น แต่ด้วยโชคช่วยหรืออะไรก็ตาม เรารอด แต่อีกคนเหยียบไปเต็มๆ

2. เววครัมทูอินเดีย รถไฟเรทเป็นเรื่องปกติ

ประเด็นนี้คือ บ่นอุบอิบกับคนรู้ใจ (ไม่อยากเรียกแฟน คือผู้เราเป็นคนอินเดีย) เราบ่นว่าว่าทำไมรถไฟช้า มาก็เรทรอเป็นชั่วโมงๆ เรทเป็นสองสามชั่วโมง ขับก็ช้า ช๊าช้า เรทจากเวลากำหนดในตั๋วหลายชั่วโมงมาก ในตั๋วบอกถึง พาราณสี ประมาณ 16:00 น. แต่ถึงจริง สองทุ่มกว่า ก็เลยบ่นใส่ ที่นี้ นางก็หัวเราะร่า แล้วตอบกลับมาว่า

เววครัมทูอินเดีย ที่นี้ นี้เป็นเรื่องปกติ”

เอาจริงๆนะ นางเตือนแล้ว แย้งแล้ว บอกว่าอย่าไปโดยรถไฟเลย แต่นี้คือรั้นไง ก็อยากสัมผัสนี้หว่า แต่มันสนุกดีนะ ทริปหน้า เดลี >>ชิมลา >> จอร์ดปูร์ ถ้ามีรถไฟก็จัดรถไฟละคร้า

Red Fort ป้อมแดง ณ กรุงนิวเดลี
Red Fort ป้อมแดง ณ กรุงนิวเดลี
สถานีรถไฟนิวเดลี
สถานีรถไฟนิวเดลี
3. เพ้นท์เฮนนา แบบ งงๆ
แค่จะซื้อกำไร อยู่ๆก็เพนท์เฮนน่าให้นึกว่าของแถม ป่าวจ้าาาา 300 Rs. จ้าา
แค่จะซื้อกำไร อยู่ๆก็เพนท์เฮนน่าให้นึกว่าของแถม ป่าวจ้าาาา 300 Rs. จ้าา

บอกเลยว่าจริงๆแค่ อยากได้กำไร ….เห็นเธอยืนขายกำไร เราสนใจ แต่อีกใจก็พยายามเตือนตัวเองว่าอย่าฟุ่มเฟือย เก็บเงินไว้กิน ทีนี้ ความยากมันสั่งการให้สายตาชำเรืองมอง มีคนเคยบอกว่า ถ้านักท่องเที่ยวแสดงอาการสนใจหรืออยากได้สิ่งของเมื่อไร คนขายพวกนี้จะปรี่เข้ามาเสนอขายให้เลย ซึ่ง จ้า เธอเดินเข้ามา หลังจากต่อรองราคากำไรเสร็จสับ เธอก็ความมือพี่กะปิไป ด้วยความงง อะไรวะมองหน้ากัน เขาเพ้นท์เร็วมาก ก็ได้แต่สตั้ลไป

เรา : มือพี่กะปิคนเดียวพอ หนูยังไงก็ไม่อ่ะ

พี่กะปิ : โดน โดนอีกแล้ว น้องเอ่ย พี่ว่าเราโดนกันอีกแล้ว

เรากับพี่กะปิพยายาม จะถามว่าราคาเท่าไร ฟรีใช่มั้ย ตอนแรกคิดว่า เราซื้อกำไรเขา 2 อัน แถมหรือป่าว แต่ดูอาการแล้วว่าไม่ใช่การแถมชัวร์ๆ เลยพยายามถาม ถ้าแพงไม่จ่ายนะ ฟรีใช่มั้ย ก็ได้แต่ความเงียบ

พอเธอเพ้นท์มือพี่กะปีเสร็จก็หันมาหาเราเราก็ยื่นเงินค่ากำไร หมับ!!! จ้าาาาา คว้ามือฉันไปด้วย

ชม : free right???? its free right?

แม่ค้า : …… (ก็ได้แต่ความเงียบกลับมา)

เมื่อเพ้นท์เสร็จ แม่ค้าบอก 600 รูปี มือละ 600 รูปี

O..O !!!!!!!! โอ้โหลมออกหู มองหน้ากัน ไม่จ่ายยังไงก็ไม่จ่ายอะพี่ปิ เราไม่ได้ร้องขอ ไม่จ่าย !!!!! ก็เลยบอกเขาไปว่า ถ้า 600 เราไม่จ่าย คุณเป็นคนเพ้นท์ให้เราเอง เราไม่ได้ต้องการ แม่ค้าบอก งั้นมือละ 300 รูปี เราก็บอกไม่ 2 คน 300 รูปี

แก~~~~~กำไรเขาเราก็ซื้อแล้ว จะมาเอาอะไรตั้ง600 รูปี สุดท้ายเขาเลยโอเค 2 คน 300 รูปี

คนอินเดียรวมทั้งแฟนถาม คุณจ่ายในราคา 100 รูปีใช่มั้ย ราคาเฮนน่า แค่ 100 รูปี คิดแพงสุดก็ 150 รูปีแค่นั้น เอ่อเห่อ แล้วตอนแรกบอกมือละ 600 ป๊าดดดดดดด !!

ฮาๆ ย่านค้าขายในอินเดียต้องทำใจ อย่าไปซีเรียส นี้แชร์ไว้เป็นแนวเลี่ยงการเสียตังโดยใช่เหตุ แต่อินเดียเป็นอะไรที่สนุก มันส์ ฮามากกก มาแล้วคุ้มค่าตั๋วเครื่องบินจร้า คอนเฟิร์ม

4. เจอแขกเจ้าเล่ห์ ต้องเจ้าเล่ห์กลับ

ในวันแรกที่เดลี หลังจากกลับจากเรทฟอร์ท เราก็ตกลงกันว่าจะไปจองตั๋วรถไฟกัน ก็นั่งรถไปสถานีรถไฟนิวเดลี 150 รูปี ต่อเที่ยว คิดว่าเป็นเงินไทยกี่บาทง่ายๆคือ หาร 2 ไปเลย พอถึงจุดหมายเราก็เดินๆไป ปรากฏว่า พี่ที่ด้วยอยากได้หมวกเรยแวะร้านนั้น ละก็เจอคนอินเดียพูดเก่งคนหนึ่ง พูดชักชวนว่าให้ไปซื้อกับสถานีนี้ D.T.T.D.C เพราะวันนี้สถานีคนเยอะ ไปที่นี้ดีกว่า เราอ่ะไม่ไว้ใจตั้งแต่แรก เพราะดูในรายการหนังพาไปมาว่าเขาจะหลอกเราไปบริษัททัวร์ พี่ที่ไปด้วยตกลงจะไป เราก็ถามเขาว่า

เรา : มันคืออะไรเขาบอกมั้ย
พี่ปิ : สถานี เขาบอกว่าเป็นสถานี
เรา : สถานีชัวร์นะ ไม่ใช่บริษัททัวร์นะ มันไม่ค่อยดีนะทัวร์อะ
พี่ปิ : เขาบอกว่าวันนี้สถานีรถไฟนิวเดลีคนเยอะ ให้ไปที่นี้ได้เหมือนกัน
เรา : ถ้าเป็นสถานีก็โอเค

พอรถจอดที่หมายปุ๊ป !!!!!!!! สลัดเอ๊ย!!!!!! บริษัททัวร์เว่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ไอ่เชรี้ยยยยยยยยยยยยย!!!! แต่มาแล้วจะดึงพี่ไม่ให้เข้าก็ไม่ได้ ส่งคนมารอรับดักตอนลงรถเลยจ้า เขาแทบจะรื้อแผนเที่ยวใหม่หมด แต่เราคือยืนยันแบบนี้ และตอนแรกเรียกราคา 7500รูปีต่อคน

Connaught Place ใจกลางกรงนิวเดลี
Connaught Place ใจกลางกรงนิวเดลี

คือเราทำการบ้านมาป๊ะ เราก็รู้ว่าค่ารถไฟ จากอากราไปพาราณสี และกลับมาเดลี ต่อให้เฟิร์สคลาสก็ไม่ถึง 7500 อ่ะ เราเลี่ยงกันสุดชีวิต เลยใช้มุกว่า พวกเราเป็นนักศึกษา เรากำลังศึกษา เราไม่มีเงินเยอะขนาดนั้น เขาพยายามขอดูพาสปอร์ต ด้วยความอายุเรายังได้เลยให้พาสปอร์ตเรา เขาก็พยายามขอพาสปอร์ตพี่กะปี ซึ่งให้ไม่ได้แน่นวลเดี๋ยวความแตก

พี่กะปิ : ลืมไว้ที่โรงแรม ไม่ได้เอามา

พนง. ก็ชวนคุยเรื่องอื่น แล้วก็วกกลับมาขอพาสปอร์ตพี่เขาอีกครั้ง

พี่กะปิ : ไม่ได้เอามา

พนง. ก็ชวนคุยเรื่องอื่น แล้วก็วกกลับเขามาขอดูพาสปอร์ตใหม่อีก =..=
เขาเจ้าเล่ห์ดักหน้าดักหลัง จะให้โอเคกับแผนเที่ยวของเขา เพื่อนเราก็พยายามแก้กลับเล่ห์เหลี่ยมของเขา เพื่อไม่ให้เสียเปรียบมากนัก ต้องยืนกรานว่าเป็นนักเรียน ไม่มีตังขนาดนั้น เราเอามา 2 คน คนละ 5-6000 รูปีเอง (ป่าวจริงๆถือมาคนละหมื่นกว่าๆรูปี)

มันพลาดตรงที่ว่าตอนขอดูพาสปอร์ต เราให้เขาดูแล้วไม่ได้ดึงกลับเลย เขาเอาพาสปอร์ตเราไว เราไปจากที่นั่นไม่ได้เพราะเขาไม่คืนพาสปอร์ต ต่อรองจนได้ราคาที่พอไหว (แต่ก็ยังไม่รู้สึกว่าคุ้มเลย) ก็เป็นอันจบได้พาสปอร์ตคืน

varanasi พาราณสี หรือกาศี เมืองที่มีอายุมากกว่า 5000 ปี
varanasi พาราณสี หรือกาศี เมืองที่มีอายุมากกว่า 5000 ปี
5. เด็กอินเดียบางคน สะสมเงินของชาวต่างชาติ แน่ละ นี้ก็โดน “ขอ เงิน บาทหน่อย” เหมือนกัน
6.  คนอินเดีย ตื่นเต้นกับชาวต่างชาติ โดยเฉพาะเด็กๆ หากได้รับของบางอย่างจากชาวต่างชาติพวกเขาจะดีใจและตื่นเด้นมาก
4 คนนี้เรียบร้อย และขี้อาย
4 คนนี้เรียบร้อย และขี้อาย


จะเล่าถึงเด็กที่พบที่สถานีอากราให้ฟัง คือเด็กกลุ่มนั้น จะมีห้า หก เจ็ดคน และ 4 คนในรูปด้านบนนี้จะดูเรียบร้อยขี้อาย และจะมีแก่นๆอีก1-2 คน ในเด็กทั้งหมดนี้มี 1 คนที่แก่นมากกกก น้องขอกล้อง ขอลองถ่ายรูป นายกล้ามากไอ่หนู เราเป็นคนหวงกล้องมาก และสังเกตุได้ว่าคนอินเดียบ้างคนชอบกล้องประเภท DSLR บางคนก็มาบอก nice camera อื้ม

เริ่มที่เด็กกลุ่มนี้เดินผ่านไป ผ่านมา เราสังเกตุว่าน้องๆจะมองมาแล้วยิ้มกรุ่มกริม เลยยิ้มให้ รอยยิ้มคือหน้าต่างของทุกอย่าง

อ่อ ไม่ซิ เราว่ารอยยิ้ม คือประตูในการสานสัมพันธ์ จ้า น้องๆกรูเข้ามา เริ่มด้วย การทักทายธรรมดา

เด็กแก่น(เสื้อส้มในรูปด้านล่าง) : คุณมาจากไหน
เรา : ไทย
เด็กแก่น : คุณใช้โทรศัพท์อะไรอะ(หัวเราะเยาะ) ทำไมไม่ใช่ไอโฟน (พร้อมโชว์ไอโฟนของน้องให้ดู)
เรา : ไม่ชอบไอโฟน ฉันชอบกล้อง (เกย์ทับมาเกย์ทับกลับไม่โกงจ้า)
เด็กแก่น : เพื่อนคุณ very good เธอใช้ไอโฟน ไอโฟนดีมาก
เรา : อ่าาา โอเคๆ

เจ้าเสื้อส้มนี้แสบมาก บอกเลย
เจ้าเสื้อส้มนี้แสบมาก บอกเลย

ตามด้วย บทสนทนาค่อนข้างเยอะมาก จำไม่ค่อยได้เเล้ว แต่ที่พีคสุดๆคือ ขอตังส์หน่อย ไม่ใช่ขอเงินรูปี ขอเงินบาท แต่เราไม่มีเงินบาทติดตัว น้องเลยไปขอเพื่อนเราแทน เพื่อนเราก็ให้ไป น้องๆก็แย่งกันเลย เหมือนจะทะเลาะกันเลยแหระ แฮร่ๆ ทีนี้เพื่อนเราไม่ได้มีแค่เหรียญเงินบาท อ่อ ลืมบอกน้องเอาเฉพาะเหรียญนะ เพื่อนเรามีเงินเยนด้วย เท่านั้นแหระ กิ๊ฟมีๆๆๆๆๆ เกรียวกราวเลย ไม่พอ

ไอ่เจ้าเด็กแก่นหัวโจก กล้องคุณ โอ้ววาว …..(เอาแล้วไงกรู)
ขอจับกล้อง อ่ะไอ่เราก็ไม่ว่า ทันทีที่จับคือ ปลดล็อคสายล็อคกล้องออกจากตัวล็อกบนสายสะพายเลย เราก็แบบ heyyyy โนๆๆๆ แล้วจับกล้องมาล็อคไว้ที่เดิม ที่นี้น้องบอก อยากถ่าย ถ่ายยังไง เราเลยสอนถ่าย สายสะพายกล้องเราไม่ใช่คล้องคอ เราใช้สะพายข้าง น้องไปไหนเราเลยต้องเดินไปด้วย น้องก็จัดการบรรเลงรัวชัตเตอร์ใส่เพื่อนๆ ตัวเอง ก็ได้มาเป็นภาพนี้ที่ดูใช้ได้ที่สุด

ความอลม่านของเด็กๆ 5-6 คนนั้น ค่อนข้างดึงดูดสายตาจากคนรอบข้าง หลายคนมองอย่างเอ็นดูพวกเราที่เล่นกับเด็ก บางคนก็หัวเราะฮาพวกเรา ยิ่งตอนที่ เพื่อนเราด้วยความที่เก่งศิลปะจึงวาดรูปเด็กในแบบฉบับการ์ตูน น้องๆก็อยากได้มาก แย่งกันอีก อลม่านฝุ่ดๆ จนญาติผู้ใหญ่ของน้องต้องเข้ามากำกับความเรียบร้องของเด็กๆ ให้สงบลงหน่อย ให้ต่อแถว วันบายวัน เธอจะวาดให้ทีละคน ก็สงบลงนิดหนึ่งยังคงตะโกนโหวกเหวกโวยวายอยู่ 555+

และเมื่อรถไฟของเด็กๆพวกนั้นเทียบชานชลา ความอลม่านเหล่านั้นก็หายไป สนุกจะตายอินเดีย ความฮาไม่มีอยู่แค่นี้นะ


มาถึงตรงนี้ถ้าคุณรู้สึกสนุก และชอบใจสามารถอ่านต่อและสนันสนุนเพื่อเป็นกำลังใจของเราได้ โดยการ

"ซื้อบทความของเราในราคา 10 บาท เท่านั้นเอง" 

ขอบพระคุณค่ะ

ความคิดเห็นต่อบทความ

  • ความเห็นบน MagGang(0)

  • ความเห็นบน Facebook()

default avatar
  • sticker1
  • sticker2
  • sticker3
  • sticker4
  • sticker5
  • sticker6
  • sticker7
  • sticker8
  • sticker9
  • sticker10
  • sticker11
  • sticker12
  • sticker13
  • sticker14
  • sticker15
  • sticker16
  • sticker17
  • sticker18
  • sticker19
  • sticker20
ความเห็นล่าสุด
  •  
คัดลอก URL แล้ว

India เราไปมาแล้วนะ ..... มันส์มากบอกเลย